Nasz fanpage na facebook-u google_plus_fanpage pinterest_fanpage youtube_channel

OFERTA:

Zajmujemy się szeroko pojętym projektowaniem przestrzeni ogrodowych oraz terenów zieleni publicznej. Nasza oferta obejmuje:

  • projektowanie zieleni

ogrody tematyczne

ogrody historyczne

zieleŃ publiczna

kwietniki oraz rabaty

aranŻacje tarasÓw oraz balkonÓw

  • projektowanie maŁej architektury ogrodowej

o konstrukcji drewnianej

o konstrukcji murowanej

elementy wodne

nawierzchnie z kostki brukowej

 

Posiadamy wiedzę w zakresie ochrony i konserwacji zabytkowych założeń ogrodowych;

 

 

OFERTA USŁUG DLA FIRM :

Zapraszamy firmy deweloperskie, budowlane, pracownie projektowe oraz różnego rodzaju instytucje do współpracy. Oferujemy swoje usługi w zakresie wykonywania dokumentacji, które towarzyszą nowopowstającym inwestycjom:

  • dokumentacje pod inwestycje

inwentaryzacje dendrologiczne

gospodarki drzewostanu - wyznaczanie kolizji z projektowanymi inwestycjami; analizy gatunkowe, wiekowe, itp.;

projekty terenÓw zieleni - nakładki na plany zagospodarowania terenu zawierające układ przestrzenny i szatę roślinną;

 

 

 

 

projektowanie zieleni



ogrody historyczne

stanowią pewien zakres ogrodów tematycznych. Projektując przestrzeń ogrodową, która miałaby wiernie odzwierciedlać warsztat i zasady sztuki ogrodowej danej epoki stosuje się jedynie w założeniach zabytkowych. Niemniej jednak współczesne ogrody mogą korzystać z dziedzictwa minionych wieków. Przykładem świadomych posunięć w kreowaniu zieleni mogą być ogrody stworzone w duchu danej epoki przy wykorzystaniu współczesnych materiałów i technologii.

 


Zarys historii sztuki ogrodowej

ogrody Średniowiecza

Na ziemiach polskich sztuka ogrodowa nastała wraz z chrześcijaństwem. Pierwsze założenia ogrodowe powstawały przede wszystkim przy klasztorach. Oprócz sadów i łąk kwietnych tworzono tzw. wirydarze - niewielkie, najczęściej kwadratowe obszary otoczone murami zabudowań klasztornych. Kształtowano je według pewnych zasad, a elementy znajdujące się w nim często miały głębsze przesłanie ideologiczne. Na środku umieszczona była studnia, a od niej odbiegały cztery ścieżki dzieląc obszar na kwatery. Sadzono tu róże, lilie, bukszpan, drzewa owocowe, kwiaty polne. Pod koniec XIV i XV wieku następuje zwiększenie znaczenia ogrodów świeckich tj. przy rezydencjach królewskich i rycerskich.

 

ogrody renesansu

W renesansie wraz ze zmianami kulturalnymi i ideowymi zmieniły się trendy w sztuce ogrodowej. Moda dotarła z Włoch (dlatego ogrody renesansowe nazywane są często włoskimi). Ogrody stawały się bardziej rozległe, "rozciągnięte" na licznych tarasach, z których podziwiano partery roślinne. Wprowadzone osie kompozycyjne akcentowane fontannami i pawilonami powodowały, że założenia te były mocno zgeometryzowane. Strzyżone formy roślin (topiary) podkreślały ich formalny charakter. W ogrodach tych rosły przede wszystkim rośliny zimozielone: laur, bukszpan, mirt, jałowce, cyprysy.

 

ogrody Baroku

Przepych baroku uwidoczniony w architekturze i w zdobnictwie można było również zaobserwować w ogrodach, które stawały się monumentalnymi założeniami. Powstałe wnętrza ogrodowe były swojego rodzaju przedłużeniem pałacowych salonów. W stosunku do poprzedniej epoki ogrody te były bardziej rozbudowane o dodatkowe partery, które w przeciwieństwie do swoich poprzedników były częściej otwarte na ogród (bez wyraźnych ścian z żywopłotów). Wprowadzano liczne, krzyżujące się osie, wzdłuż których biegły trakty, kanały wodne i partery haftowe. Całości kompozycji towarzyszyły rozbudowane fontanny, kaskady oraz rzeźby.

 

ogrody krajobrazowe XVIII i XIX wieku

Wielkim przełomem w sztuce ogrodowej było zerwanie z tradycyjnymi ogrodami geometrycznymi na rzecz swobodnych ogrodów angielskich. Na przełomie dziesięcioleci powstało wiele pojęć i nazw odnoszących się do nowych kompozycji ogrodowych. Tym samym można rozróżnić m.in. styl angielsko-chiński z silnymi wpływami Dalekiego Wschodu, romantyczny, krajobrazowy czy styl naturalistyczny, którego ideą było naśladowanie natury (z pozoru naturalne, sztucznie kreowane krajobrazy tj. jeziora z wyspami, strumienie, grupy drzew).

Ogrody krajobrazowe, w zależności jaki styl reprezentowały, wyposażone były obok głównych rezydencji w różnego rodzaju małą architekturę ogrodową jak altany, pawilony, mosty, akwedukty, sztuczne ruiny. Zabiegi takie miały za zadanie wprowadzenie odpowiedniego klimatu.

Ogrody angielskie tworzono w myśl zasad "genius loci" (duch miejsca), według której przy realizacji założeń ogrodowych należy myśleć o jego nastroju oraz unikalności.

 

ogrody XX wieku

Na przełomie wieków XIX i XX-go pod wpływem takich osób jak William Robinson czy Gertruda Jekyll rozpowszechniony został styl określany mianem Dzikiego Ogrodu (Wild Garden), który zwracał uwagę na zwykły ogród wiejski, reprezentujący skrajny naturalizm. Równocześnie rozwijał się ruch Arts & Crafts wprowadzając do ogrodów geometryczną konstrukcję w połączeniu z miękkimi plamami roślin bylinowych. Poprzez skierowanie uwagi na detal, poszczególne gatunki roślin i sposoby ich sadzenia idee te można było zaadoptować do całkiem niewielkich ogrodów. Propagowanie takiego stylu powodowało, że ogród ozdobny stawał się dostępny dla szerszego ogółu, nie będąc przywilejem wielkich rezydencji i parków krajobrazowych.

Reakcją na ustalone ogrodowe formuły był modernizm. Charakteryzowały go formalne rozwiązania oparte na geometryzacji układów kompozycyjnych. Stosowano rozwiązania osiowe, ale z pominięciem symetrii. Pojawiały się różne powtórzenia (rytmy) oraz zestawienia kontrastowe przy wykorzystaniu różnych materiałów.

[c.d.n.]


dendronica | o nas | oferta | projekty | linki | kontakt